nâo é por acaso Luis

nâo é por acaso Luis: (www.astormentas.com)
Poema ao acaso


Mostrar mensagens com a etiqueta Sarille. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Sarille. Mostrar todas as mensagens

quarta-feira, 12 de abril de 2017

sem mediar felación

Exhibición de poder


La viñeta del 08/04/2017 en CTXT
USA tirando pepinos, estoy muy sorprendido. 
No me lo esperaba, de verdad (?)
Comentarios: 



Así, sin más? 
No le encuentro felación aparente.

La viñeta del 08/04/2017 en CTXT
http://www.jrmora.com/blog/2017/04/10/exhibicion-de-poder/#comment-788974

E/.11.04.2017.09:57.-/-P/.-/-K/.- ( )/

{ PAN E COITELO }

XOSÉ MANUEL SARILLE


Terroristas de confianza


NA ALDEA de Siria onde morreron sesenta persoas pola explosión de armas químicas, está en poder de Al Nusra (hoxe Fatah al-Cham), a rama local da antiga Al Qaida. 

O mesmo día da matanza comentaba o Washington Post que era moi improbábel un ataque químico da aviación siria, porque sendo un réxime cruel non é parvo, viña dicir, e cando está a piques de lograr a vitoria non vai atraer as potencias inimigas a torcer unha guerra xa decidida. 

A BBC insistía no mesmo o 8 de abril. Siria informou ademais varias veces aos organismos internacionais da introdución de armas químicas para o territorio controlado por Al Nusra. É verdade que a dúbida pairou, mesmo nos centros especializados rusos: a maioría acredita nun almacén químico de Al Nusra que estoupou no bombardeo; outros non descartan o ataque gobernamental, para acabar coas negociacións de paz, que suporían o final de Al- Assad como xefe do Estado.

Pero o máis perverso desta traxedia é a confianza que lle outorgan EE UU, Francia e Gran Bretaña a Al Nusra. Cando nega a existencia de tal depósito, confían, non dubidan da palabra dos terroristas. 


Sen estar concluída ningunha investigación das institucións internacionais, consideran certo o que din. Baseándose nas credenciais que outorgan os seguidores de Bin Laden, deciden bombardear un país soberano. Namentres, no interior de Siria, a constelación de grupos terroristas ven outra vez o ceo aberto.

Profesor de instituto


http://www.elcorreogallego.es/opinion/firmas/ecg/xose-manuel-sarille-terroristas-confianza/idEdicion-2017-04-11/idNoticia-1050307/
http://www.onemagazine.es/noticia/18750/opinion/siria:-algo-mas-que-una-guerra-civil.html
http://beminvitados.blogspot.com.es/search/label/General%20Wesley%20Clark
Putin advierte contra «provocaciones» con armas químicas para implicar a Asad
Pekín y Seúl se unen para frenar otro ensayo de Corea del Norte Despliegue naval de EE.UU. en un clima de tensión máximo

Trump afirma que Pyongyang «busca problemas» y actuará con o sin ayuda de China
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/internacional/2017/04/11/corea-norte-declara-lista-tipo-guerra-tras-despliegue-naval-estados-unidos/00031491898487846287809.htm
Moscú dice que relaciones con EE.UU. viven el peor momento desde la guerra fría En una horas llega a Rusia el secretario de Estado norteamericano, Rex Tillerson
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/internacional/2017/04/11/moscu-dice-relaciones-eeuu-viven-peor-momento-guerra-fria/00031491905469251278945.htm

E/.11.04.2017.17:35.-/-P/.-/-K/.- ( )/

quarta-feira, 25 de setembro de 2013

entre un can e un vello


 

 XOSÉ MANUEL SARILLE

Porprovocar


Os meus amigos María Xesús Arias e Henrique Sanfiz escriben historia local desde hai moito tempo. Traballaron sobre lugares de Ferrolterra e agora investigan na parroquia de Perlío, que posúe un dos nomes máis fermosos da nosa toponimia. Perlío.

Perlío ten unha rica resonancia poética por mor das perlas (se non è vero è ben trovato) e tamén social, porque é un dos lugares onde a construción de barcos acadou máis suceso. Primeiro foron carpintarías de ribeira e despois pequenos estaleiros que propiciaron o despegue dos de Ramón Aguilar, antes de que abrira Astano nos anos corenta do século pasado. En Perlío agromou un férreo movemento obreiro, con episodios heroicos, exemplos da resistencia antifascista de Galicia e de España.

Estoutro día Henrique entrevistou a unha señora nonaxenaria, pero a conversa derivou cara os valores morais da sociedade de hoxe, sen relación co tema operario.

Nun momento a anciá espetoulle:
"Observa vostede canta xente pasea con cans?
Non se ten fixado en que os sacan varias veces ao día e até lles recollen as deposicións con plastiquiños, pero que ninguén pasea cun vello pola rúa, nin conversa con el nunha terraza?

Un mísil dialéctico o da patroa. Polo evidente, mais tamén por isto: está por ver que a esquerda europea posúa forza e sustento teórico para frear o gangsterismo neoliberal que destrúe as nosas sociedades, pero está vista a desorientación en cousa de valores. A da esquerda. A do papa de Roma xa veremos.

www.sarille.eu
 
publicado en:
elcorreogallego.es


http://ocio.elcorreogallego.es/opinion/firmas/ecg/porprovocar/idEdicion-2013-09-24/idNoticia-828213/

#  4   entre un can e un vello, un vellaco

É que os vellos son transparentes, invisibeis.

Ao menos iso dicía, numa entrevista, uma escritora norteamericana duns setenta anos, por propria experiencia, precisaba. Fiquei con tal afirmación feita por uma muller xa por enton premio Nobel de literatura, constatando por min mesmo, daí para diante, o atinado da mesma.

Quero, pero non consego, lembrar o nome daquela muller. Porque son vello, iso dizen, e a miña memoria enfraquece ainda mais do que me engorda o bandullo.

P.D. Pero non hai que ser tan pesimista, Sarille.

Sen ir mais lonxe, en Santiago non é tan dificil ver pasear polas rúas vellas e vellos acompañados, por un inmingrante, como si non, habitualmente muller, home craro, e latinoamericana, de onde ía ser.
E mais lonxe também: en Valladolid, como aquí.

C'est la vie.

arneironi
hace 38 minutos